شنبه چهاردهم بهمن 1391

آدرس جديد وب سايت شيهه ي آفاق:

http://shiheyafagh.blogfa.com/  
نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 21:12 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه بیست و یکم آبان 1391

به ياد ياران و سردياران وسرداران آزادي طلب وعدالتخواه ودور انديش ايل بزرگ بختياري

                              

                   به ياد سرداران ايل

 

سردار زجاي برخيز وبنگر

ياران دلير ودلشكسته را

افتادگان از اسب را بنگر

كز اصل خويش نگذشته اند هنوز و                                      تار ننموده اند

 چشمان خسته را

چابك سواران ايل

درفراز زردكوه افراشته اند اينك

با نماي شير سنگي بيرقي را

درميان سبزه وگل

تا كنند مانا ميهن ياران رسته را

سردار زجاي برخيز وبنگر!

خفته ياران در دل خاك

رژه شيران سنگي را

مهربان پاكان ايل بنگر!

يادگاران نجيب وپاك دوران

غيرت مردان جنگي را

از تبار جاودان ياران تاريخيم

پيرو عدل وحقيقت،

عاشق صلح ومساواتيم

ريشه درقلب وطن داريم

جامه ي سرخ وسفيد وسبز باغ آريائي را

سالهاي سال به تن داريم

پاك نهاديم وزلال ذاتيم

ياران زمينيم، صابران رنج دورانيم

مخزن اندوه دردروزگارانيم *

جامه ي پاك ونجيب اهورائي را

هزاران سال به تن داريم

سردار زجاي برخيز وبشنو

آواي خوش ياران خنياگر

بانگ كرناي رساي ميشكال را

با طنين طبل طبال ونواي ني هفت بند و

سه تار بشنو

شيهه ي اسب كتل را

درطواف كعبه كوشك دليرانت

ماهرويان را ببين با روي زخمين

در جوار رختهاي يادگار هستيت

آنگاه

شعر سوگ وناله هاي گيسوان ببريده

زنهاي پري وش را

در فراق وياد آن  سردار

يادگار رنج دورانها!

هان گنجينه ي ماناي هستي سرفراز ايل

ميان خيل سرداران وفرزندان دل پاكت

بماند نام نيكت در دل سنگ برتن خاكت

 

             شعر از: جلال اسفندياري غريبوند

 

 

 

نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 21:26 |  لینک ثابت   • 

شنبه بیست و هشتم مرداد 1391

افتخارآفرينان بختياري تبارمسجدسليماني چون كرم زاده ها و والهيارها ونصيريهاونصيرشلالها

بازهم سخن از قهرمانان خودجوش شهرستان بختياري تبار مسجدسليمان  به ميان مي آيد قهرماناني كه باشگاهشان خانه خودشان بوده وخود ساخته به پا خواسته اند قهرماناني چون نصيريها ونصيرشلالها   وخبرگان ودانشمنداني چون الهيارها وكرم زاده ها و چارلنگيها و ....سالهاست كه ايل بختياري نشان داده است كه بدون مربي استاد ميشوند گرچه نبايد زحمات برخي از مربيان زحمتكش را نيز ناديده گرفت. بماند ازاينكه شهرستان مسجدسليمان از اولينهاي سرزمينمان بوده اهم از اقتصادي ، فرهنگي ، سياسي ، هنري ، ادبي ، ورزشي و.....واولين چاه نفت خاورميانه كه موجب رونق ايران وجهان گرديد . اي دريغا كه امروز ازآن جزء تبعيدگاهي باقي نمانده وخبره ياران وياورانش را مجبور به ترك ديار يار نموده است آنكه روزگاري جهان ازاو ياري ميطلبيد اكنون غريبانه به انتظار ياري يار وياوري است.

اينك گزارشي تصويري آژانس خبري زاگرس فردا از دگر قهرمان خودجوش بختياري تبار كه موفق به دريافت مدال افتخار المپيك گرديده اند به شرح ذيل حضورتان اعلام ميداريم:

گزارش تصویری: استقبال مردمی از نواب نصیر

شلال

زاگرس فرداـ مراسم استقبال مردمی از قهرمان وزنه برداری المپیک ۲۰۱۲ لندن شامگاه دو شنبه در اهواز برگزار شد.

اكنون ياران اين دياردرانتظارياري ياوران وعاشقان رشدواعتلاي

همه جانبه كهن ديارمان هستند.

نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 18:35 |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه بیست و پنجم مرداد 1391

جـــــاودان یــــــادگـــــــاری از لـــر جـــوان خوزســــتانی و جهــــان قهــــرمان عـــــصر

 

آژانس خبری زاگرس فردا گزارشی تصویری از قهرمان کشتی فرنگی ایران در حالی که مورد استقبال پر شور وهیجان مردم خونگرم ومهربان استان خوزستان قرار گرفته بود  به شرح ذیل حضورتان ارائه میگردد.

ناگفته نماند مردم شریف ما بحق ازاین قهرمان تجلیل نموده اند زیرا به حق تشخیص داده بودند که مورد بی مهری ناداوران حق نشناس ومغرض وخودفروش قرار گرفته است . حقیر در اولین دقایق این واقعه  طی پیامکی از مسئولین تقاضای تقدیر واعطای مدال طلای مشابه را پیشنهاد داده بودم که خوشبختانه مسئولین محترم نیز برحسب تصادف روزبعد چنین نیتی را خواستار شدند همواره برای این قهرمان ملی  موفقیت وپیروزی مداوم وسربلندی آرزو مینمایم. واین هم گزارش تصویری آژانس خبری زاگرس فردا:

استقبال مردم خوزستان از سعید عبدولی

زاگرس فرداـ مراسم استقبال مردم اندیمشک از پهلوان کشتی فرنگی کشور سعید عبدولی کشتی گیر فرنگی مسابقات المپیک ۲۰۱۲ لندن بعدازظهر امروز پنجشنبه در فرودگاه دزفول برگزار شد.

      دراین رهگذر از مسئولین بزرگوار تقاضای خالصانه ای داریم با عنایت به اینکه  سرزمین پرافتخارمان مملو از جوانان مستعد وتوانمندند از هرگونه امکاناتی که موجب رشد واعتلای این استعدادهای خدادادی می باشد ، با تمام توان خود دریغ نورزند درهمه ی زمینه های ورزشی وهنری و... یاری رسان باشند تا صاحب خبرگان پرافتخاری در کهن سرزمینمان گردند. با آرزوی توانمندی چنین شایسته بزرگانی  که بزرگ گامهایشان  را استوار در راه افتخار میهن خویش بردارند!!!.
 
نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 19:57 |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه چهاردهم تیر 1391

ياد آر از شمع سوخته يادگار سوخته زار سوخته در راه رفيقان يادآر

                                

                                                                

نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 0:22 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1391

اختيار مرگ

بگذار از مردي  سخن گويم كه سالهاي پررنج ومشقت تنهائيش را بي آنكه خطي آموخته باشد خط بخط شاهنامه را درحافظه اش داشته وهمچنين خورشيدآفرين وفلك ناز ، خسرو شيرين ، شيرين وفرهاد ، رز وميش ، اميرارسلان رومي ليلي ومجنون   ، حيدربك و.... واز تاريخ كوروش كبير واسكندر مقدوني نيز اطلاعاتي داشته واز ساير اشعار وافسانه ها بي بهره نبود . گذشته از آن تاريخ بزرگان ايل بختياري را از ابتدا تا انتها درذهن خود داشت او تنها يادگاري از مردي مبارز دوران انقلاب مشروطيت بنام سوخته زار بود مردي كه  سالهاي جوانيش جهت همكاري درپيشبرد اهداف انقلاب مشروطيت دوراز خانه و كاشانه به ياران خود پيوسته بود وتنها فرزندي ازاوبه يادگار مانده  كه خدايارش ناميد گويا كه به ياري خدايش صاحب تنها يادگاري شده بود آنهم بسيار لاغر نحيف اما بسيار قدرتمند وپر حافظه مردي كه گنجينه تاريخ ايل خود بود وبه شاهنامه عشق ميورزيد وبا شاهنامه زندگي ميكرد. ياران در حياتش ميدانند : وقتي كه سحرگاهان شروع بكار ميكرد ،همزمان سرودن شاهنامه را آغاز مينمود وتا شب بدون خستگي در كار كشت ودرو ميپرداخت آنگونه كه يارانش از تعجب خستگي ناپذيريش بدون استراحت درطول روز و دورازآب ونان انگشت بدهان ميماندند . وي از آخرين بازماندگان نوه هاي خومكار بود . خومكار فرزند جلال الدين وجلال الدين فرزند اسفنديار از نوادگان مرداس بزرگ . مردي كه درتمام طول سالهاي عمر هيچكس ازاو نرنجيده بود وهميشه دوست داشت ياران وهمكاران خودرا با زحمات مضاعف راضي نگه دارد . دوست داشت آنچه را كه ميداند به فرزندان خود بياموزد. مردي كه پيشاپيش از مرگ خود خبر ميداد اوميگفت : بهوش باشيد من تا نيمه اول ديماه زنده نخواهم ماند . افسوس كه حقير ساليان درازي از وي فاصله داشته ام ونتوانستم از اين گنيجينه پرارزش تاريخ بهره اي ببرم وهنگام مرگ تنها خواهرم در كنارش بود درمورخه 18/10/89 با خواهرم تماس گرفتم تا از حال پدرم بپرسم . از بدحاليش خبرمي داد  خواهرم به من ميگفت: وقتي كه نام ترا اززبانم شنيد چشمهايش را بازميكرد وپيرامون خودرا نگاه ميكرد تا تورا بيابد وهنگاميكه موفق نشد چشمهايش را بست پاهايش بصورت كشيده د ر كنار هم قرارداد ودستهايش را به پهلوهايش صاف كشيده لحظه اي بعد دگر نفسي نداشت . فوراً اورژانس را خبركردند وبه بيمارستان 22 بهمن شهرستان مسجدسليمان بردند ولي او لحظه پيش دهر ودير را ترك وبه ديار باقي پيوسته بود وقتي كه  روز بعد پيكر پاك اورا به غسالخانه بردند مرد غسال از كشيدگي دستها وپاهايش تعجب كرد وميگفت : بايد پرستاري استاد دركنارش بوده كه چنين كشيدگي زيبائي را آراسته؟ گفتم نه  اين كار خودش قبل ازمرگش بود. روحش شاد ويادش گرامي باد. واشعار ذيل را هرچند شمه اي از كمترين صفات اين بزرگ مرد بود دوروز پس از مرگش بنام اختيار مرگ سروده ام .

مرثيه اختيار مرگ        

زارع سرنوشت،

با گاوآهن غم سوده زمان،

در زمين هستي و چين جبينت كشت.

بذر رنج روزگارتلخ تنهائي ،

درظلام تنگ با باد فغان وآه

ابرهاي تيره بختي بر فراز كشتگاه يأس

گستران بال شد وغمباران و

روئيد باغي از غمها به صحراي غريبي در دل تنها

همره طوفان آه ودرد،

ابرهاي تيره تر از تيره بختي گستران بال شد و

سيل بيكسي باريد ورود غصه ها طغيان شد و دريا.

غريب دربدر غرقاب اندوه ومصيبتها و تقدير قلم اين بود كه:

اسراري نهان  بنوشت.

غريبا! گره از غم واژه ها بگشاي!

سخن گو تا بشايد بيكسيها در نهيب دل 

ونيز دراخگر ديده كسي  گردد . كسان گردند

بخوان از بر زبرگ ناز شهنامه!

بشايد تار وپود رشته هاي واژگان نسل ديروزي

درون دار گرم آواي شيرينت ، به تزئين نقوش وخط تاريخي

ببافد پيرهني زربفت براندام انديشهَ امروزي

بماند چون درفشي جاودانه بهرفرداها.

غريبا! بغض را بگشاي وگريان شو

اگرچه اشك چشمت سالها از چشممان پنهان

كه شايد زهر غمديده دردآلود وغمبارت.

نسوزاند گلبرگي زگلهاي گلستان دل رنجور فرزندان

                                             به گاه ناله وافغان

گرفتي دست سرد فقر وقحطي سالها راگرم در دستان

مبادا از دهان خسته گان افتد

به درد آلوده نان خشك وسرد روزگار پست

                                   ميان خيل بدمستان

سرشك غم وتنهائي نهان جاري

شب وروز بيقرار درخواب وبيداري

ودرياي وجود از موج راستيها، درستيها

نهان گنجي درون سينه ز شهنامه سرود وشعر

وداستانها درون سينه جا دادي

وشيرين شهدي از تاريخ اجدادي بما دادي                                                                                                   

هلا والاصفت ! در عشق ونوعدوستي  وايثار وفداكاري

، مهربان! هان رسته از غيبت و بدگوئي وآزاري

سپيد اوراق انديشه

بدور از خط واز خواندن

به گوش وجان سپارد دست ديگر آشنا خوانان وخط دانان

نشاند عطر ناب معرفت درذهن ودر افكار

نهاده كوله بار محوري دور ودراز كوچ بي فرجام

به زخمين عادت گرده به مقصدها

تلاش وكارونيز تقسيم نان حاصل از رنجي غريبانه

وخود سوزان درون آتش فقر وفلاكتها

خستگي را خوار پنداشتن

درفش پايداري را برافراشتن

وتخم استواري را درون خاك تن كاشتن

اختيار مرگ را داشتن

ومانده استخوانها از شكيبائيست حكايتها

در زيستن ، نشان مهر ورزيدن

چه زيبا با تبسم مهربانانه

كشيده سرو گون اندامهارا درجوار هم

استوار ديده فروبستن

رنج غسال را ز غسل كاستن

ورنج خاكسپاران گاه بر بستن

خجسته آن مرام ونام پاكت اي پدر!

                          اي صابر دوران!

بماند يادگارت بر دل سنگ درتن خاكت

                           شعراز: جلال اسفندياري غريبوند

                              ۸۹/۱۰/۲۰ 

نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 16:19 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه یکم فروردین 1391

تبريك سال نو وپيامي نوين


سال نورا به همه ي هموطنانم تبريك ميگويم اميدوارم سالي

پر بار وپر بركـــــت وخالي از هرگـــــــونه دروغ ودورنگي وبا

دور انديـــــــــشي وصلح وصفا وعاري از هرگون شرانگيزي

وآتش افروزي و دشمن سازي ودشمن تراشي ومملو از مهر

ومحبت ياري وياوري و.....آغاز كرده باشيم.

با راهنمائي برادر انديشمند بزرگوارم جناب آقاي فرجي بيرگاني ضرورت ديدم كه سري به وب سايت آقاي دوستاني تحت عنوان صداي آشنا بزنيم وچون دريافتيم كه پيشنهادي بسيار سازنده وجالبي است آنرا دروب سايت خود به شرح ذيل انعكاس نمائيم اميدوارم مورد پسند واقع گردد

الهام از نوروز نیاز به نو اندیشی در فرهنگ بختیاری

                        

آیین دیرپای نوروز و دیگر اعیاد و اسطوره های فراموش شده سر زمین ایران که قوم بختیاری یکی از دوستداران و پاسداران  تاریخی آنها بوده است در وجود خود رازهای آشکار و پنهانی دارند که ماندگاری هزاران ساله ی برخی از آنها حکایت از آن رازها دارد . رازهایی که بی شک به نیازهای آشکار و پنهان انسان و حاملان این سنتها ارتباطی سمبلیک دارد . ساده تربگویم  ، این راز همان نوزایی سنت نوروز است و نیاز بشر به نوخواهی و بهخواهی . اما دریغا که ما خالقان و پیروان این سنت آنگاه که ازدامان الهامبخش طبیعت به دام ثروت اندوزی افتادیم ، یکی برده و دیگری برتر شد و برتری طلبی بر بهطلبی و مهر طلبی غالب آمد و دراین جنگ  ثروت ، روح انسانیت به سرقت رفت و مهر و مهرگانش به مسخ و فراموشی خود گرایید . رویش و زایش اصیل به دوش مادر مظلوم  طبیعت افتاد  و انسان که خود باید قابله ی زایش مهر متقابل باشد، قاتل طبیعت شد و هنوز در غفلت از رسالت خویش است . طبیعت همه  ساله بی بذرٍِِِِِ ما  بذل مخلوقات دل خود را  با دسته دسته سبزه و شکوفه به ما عیدانه ی می دهد و برگ بی کفایت تاریخمان را تا اکنون بدون طرحی نو رقم زده است . ودر این نوگرایی ، ما این اشرف مخلوقات نتوانسته ایم از دل و دماغ  خلاق خود چندان گل تازه ای به گلدان مهر و معرفت خود بیفزائیم وجز پوشیدن لباس نو و بساط شیرینی و هفت سینی که باز هم از سینه ی طبیعت است هیچ زحمتی دیگر بخود نداده ایم و گلچین رویش طبیعت ومیراثدار   پویش نیاکان خود گشته ایم . با افتخاری فضل فروشانه توصیف گر تاریخ و تصویرکش هنرو فرهنگ نیاکان خویش شده ایم و کس نمی داند خود چه نقشی بر تاریخ و چه فخری بر فرهنگمان زده ایم تا آیندگان ما با افتخار به تصویربکشند. غافلیم از اینکه  هر هویت و فرهنگی زاینده و برازنده ی زمان و مکان خویش است وتنها روح و پیام آن هویت سرمشق آیندگان است و تنها می تواند هویت تاریخی آیندگان باشد و نه تمام هویت آنان . نیاکان ما در زمانی به کندی سرعت کوچ ایل  و در مکانی به وسعت  کوه های سر به  فلک کشیده ی زاگرس ، خوب و بد  فرهنگ و تاریخ خود را زیستند و ساختند  و هویت خود را در این ساخت و ساز آفریدند. و ما نسل اکنون در مکانی به وسعت دهکده ی جهانی  و آسمان خراش های سربه فلک کشیده ی علم و تمدن امروز و در زمانی به سرعت جستجو گر اینترت باید صد بار بیشتر و پیشتر از نیاکان خویش خود را آماده ی ساختن و زیستن کنیم تا هویت امروز خود را بسازیم. در این راه  دو گنجینه در توشه داریم یکی گنجینه ی علم امروزبشر و دیگری گنجینه ی فرهنگ و هویت تاریخی گذشته ی خود است . که البته گنجینه آخر آنگونه که هست قابل استفاده ی امروزنیست چرا که  گنجی برای مصرف نیست بلکه گنجینه ای است که نقشه و راز گنج درآن پنهان است و جز با چشم بصیرت یافتنی نیست . آن گنج بی رنج میسر نمی شود . گنجینه ی علم وثروت و تمدن مدرن امروز نیز  به تنهایی کاری از آن ساخته نیست چرا که هنوز روح به سرقت رفته ی انسان را درگروگان برتری طلبی خود دارد و فراموشی و بیگانگی انسان را به اوج تاریخی خود رسانده است . این کالبد طلایی و بی روح نیازمند مهر و مهرگان گنجینه های کهن ما ست تا با قدرتی بیشتر، بار دیگر انسان را به مهر طلبی و بهخواهی اصیل خویش در دامان طبیعت بازگرداند و در بده بستانی عادلانه با طبیعت و حفظ محیط زیست خود هویت انسانی و مدرن خود را همچون چتری بر هویت ملی و قومی خود باز کند . اما افسوس که تاریخ وارثان حریص و بی بصیری بسیار بخود دیده است که گنجینه ی ارث خود را برای متاعی ناچیز به باد تاراج می دهند و همگان را از این  رازها و نیازهای نهفته محروم می سازند . مگر اینکه دست ناجیان این میراث از دل پاک وارثین خود برآمده و با گنجینه ی علم امروز به کمکش بشتابد و از چنگان مردار خوران نجاتش دهد.  

* چگونه شاهد تاراج فرهنگ خویشیم:

آنان که علم آموختگان قومند و علم جامعه و فرهنگ می دانند و راز تحول تاریخ و انسان خوانده اند شوربختا!که تنها دل در جاوارگه های متروک ایل سپرده اند و سردر سودای فرهنگ وهویتی مبهم ودست به نوشته هایی دارند که تنها" بودن "هاست واز "شدن "خبری نیست . وصف حال همه ی  ما این شعر حافظ است : کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش - وه که بس بی خبر از غلغل چندین جرسی . جار و جرس هایی که صدای خوشی از آنها بگوش نمی رسد. اهل علم و قلم به جای ساربانی قوم خویش  تنها به وصف فرهنگ گذشته ی خویش دلخوش کرده اند. اما کاروان زندگی نمی تواند بایستد حتی اگر ساربانش به منزل و وارگه ایل جا مانده باشد . خود نشسته ایم پسِ غبار ره این کاروان، سنگین و آرام ، رشد تاریخ و فرهنگ خود را به جبر تاریخ و تمدن و بدست رهزنان با چراغ و بی چراغ در مسیری کور رها کرده ایم تا هر روز از اصالت انسانی خود تهی تر شود. امروز با قلم و بی قلم با سواد و بی سواد ، این گنجینه ی معرفت را گنج معروفیت های بیمارگونه خود پنداشته و هر ادعا و جایگاه  ناشایسته ای را به این مردمان نسبت می دهند . عده ای دائماً  در جستجوی رد پای سم اسب خانها و فاتحان جنگها و سنگ قبرها  و هزار بارتصویراز شیرهای سنگی و کوچ ایل ...مسابقه گذاشته اند . ریشه و تبار بختیاری را به هزار وادی  و بادیه رسانده اند . گویی که این همه تاریخ برای هویت تاریخی نسل امروز بختیاری کم است . عیار تبار شناسی گرم است و خود شناسی خود را گم کرده است.  برخی از تاریخ نویسان ما تحقیق و تفسیر تاریخ را با تفسیر خواب های رایج امروزو فال نخود، یک جور تصور نموده اند . هر شباهت کلامی را که بر حسب تصادف در گوشه ای از یک کتاب معتبر به چشمشان می خورد ناگهان سوژه کلام خود کرده و آسمان را به ریسمان می بافند تا نامشان برجلد کتابی نمایان شود . تا در غیاب نقد و نواندیشی اندیشمندان و در این وفور نعمت کاغذ و قلم و دوربین و اینترنت و چاپ ، از نمد خام فرهنگمان کلاهی ببافند . البته یکی از دلایل رواج این ساده گویی ها وجود مخاطبین  ساده پذیر و ساده اندیش است که همچنان خریدار چنین بازاری هستند . همان کسانی که به حق تشنه ی هویتند و چون حقیقت نمی بینند ره افسانه می زنند . برای رفع این تشنگی چه باید کرد تا سراب چون آب تصور نشود ؟ این بازارهویت فروشی را  با هزار زبان و کلام  هر روز داغ و داغ تر میکنند تا جاییکه  " هویت و فرهنگ بختیاری را از نان شب واجب تر" می دانند! اینان که خود لابد به نان و نوایی رسیده اند و امروز هوس هویت کرد ه اند افسوس که نمی دانند وقتی فقر از پنجره می آید ایمان و هویت و فرهنگ ازدر می گریزد . اینان نمی خواهند بدانند و کسی هم تا کنون به آنها نگفته است که معنی هویت چیست.  انسان،  فرهنگ و هویت خود  را در جریان تلاش و تعقیب  هوشمندانه برای کسب  نان شب و حقوق و نیازهای روحی و مادی  واقعی خویش در عرصه ی اجتماعی به اثبات می رساند و نه در خلاء بی عملگی و در پی نخود سیاه رفتن. درغیر این صورت چنین انسانی به موجودی زائد و ضعیفی تبدیل می شود که به راحتی طعمه ی سیاهی لشکر این سرلشگران بی ساز و برگ قوم  می شود . البته رواج چنین پنداشت هایی از هویت ، دلیل و کارکرد های اجتماعی خود را نیز دارد ودر جریان همین کارکرد هاست که دائماً تولید و بازتولید می شود . این هویتی که واجب تراز نان شب می پندارند هویتی است که متاسفانه عمری به درازای عمر یک قوم دارد . چون هر قوم وملتی در جریان زندگی خود به یک هویت دو وجهی می رسد . وجه  " بهطلبی "یعنی همان فرهنگ و هویتی که در جریان تقابل وتعامل با طبیعت آفریده و اسباب آسایش و آرامش او را فراهم  آورده است ( علم ، صنعت ، هنر ، زیبایی، سنت ، اسطوره و...) و وجه" برتری طلبی " که همان فرهنگ و هویتی ست که در جریان اختلافات و نزاع های اجتماعی  کسب کرده است. ( جنگ ، بدبینی ، بدخواهی ، تبعیض ، برتری خواهی ...) . قدرت و هژمونی حاکم بر اقوام، آفرینندگان اصلی وتداوم دهندگان افراطی فرهنگ و هویت برتری طلبی بوده و هستند . این قدرتها  و رسوبات فکری باز مانده ی آنها همواره بدنبال داغ کردن و باد زدن به چنین احساسات و توهماتی هستند تا بطور کاذب هویتهای کاذب بسازند و به مراد همیشگی خود برسند .  چنین هویتخواهی است که واجب تر از نان تصور می شود چون برای آن افراد خاص هنوز هم نان آور و هم نام آور میباشد. همین برتری خواهی ست که امروزه عده ای به نام هویت قومی و طایفه ای برای کسب نام و مقام و کرسی مجلس به آن متوسل می شوند. برای صدارت بر امور، معیار انتخاب قوم خود را از شایستگی علمی به وابستگی ایلی  سقوط می دهند. چون به نظر آنها اینجورهویت ایل از ترقی زندگی و نان شب ایل واجب تر است ! در رقابتهای بین قومی چنان به تخریب دیگر طوایف خود می پردازند که تو گویی فراموش کرده اند که همه از همان " ایل جلیل " هستند که دائماً به آن افتخار میکنند . هر گاه لازم بدانند ایل خود را برتر می دانند و گاهی طایفه ی خود را برتر از دیگر طوایف ایل می دانند و گاه تیره و خانواده خود را اصلح قوم  می دانند و در نهایت از میان خانواده ی خود تنها خود را قبول دارند . و اگر به روانشاسی چنین آدمیانی نفوذ کنی خواهی دید که خود را هم قبول ندارند و در یک بی هویتی نفس و خود کم بینی ست که به چنین مکانیسشم دفاعی جبرانی متوسل میشوند . متاسفانه چنین برداشتهای عوامانه سالهای سال است که باعث تفرقه ی ایلی و طایفه ای و تنش های کور در فضای شهرهای قومی ایران از جمله شهرهای بختیاری نشین شده است. سودجویانی که به طرق مختلف از این اوضاع ذینفع هستند بدون توجه به ضرورت تحکیم هویت شهروندی نسل کنونی اقوام و نیازآنها به آموزشهای مدنی ، علمی ، اقتصادی و سیاسی در جهت تاثیر گذاری بر سرنوشت خود، با افروختن این تمایزات پوچ ، خاک در چشم این مردم می پاشند وهمچنان مرغ این حاکمان جدید بختیاری ! یک پا دارد و آنهم برتری خواهی نه بهتری خواهی . در چنین فضای ابهام آلود فرهنگی اکنون شاهد شجره نامه سازی خانوادگی و تشکیل نهاد های طایفه ای هستیم. همین هویت طلبی های برتری جویانه در بسیاری زمینه های دیگر عامل هدر دادن فرصتها و قابلیتهای این نسل شده است . از جمله در ازدواج ها و شادی و شیون ها . خرج و خیرات های مراسمات عزاداری در فرهنگ ملی و دینی کشورما  شکلی محدود و معقول بخود گرفته است اما متاسفانه در بسیاری از شهرهای کوچک و روستاهای بختیاری نشین درسایه ی همین برتر ی طلبی و چشم و همچشمی های روزافزون به اتلاف سرمایه های کلانی دست میزنند .این خرج ها با ریخت پاشهای عجیب و قریب آنها هیچ شباهتی به کار خیر و صواب ندارد . در کنار این خانمان سوزی مالی ، همه ی ما در قبرستان های بختیاری نشین چون شاخ شمشاد ایستاده و همه روزه شاهد بازار مکاره ی پردرآمد " گاگریو" خوانی شبه هنرمندانی گریه پرور برجنازه های مردگانمان هستیم که چه استادانه با احساسات صاحبان عزا بازی روحی  می کنند و بجای التیام غم آنها، آخرین قطره ی اشک را از حدقه ی آنها بیرون میکشند و اینگونه شاهد غلبه ی غم و افسردگی برشادابی شعر و موسیقی ایلمان هستیم و شریک هق هق گریه های زنان همیشه سیاهپوشمان بوده ایم . همین کاسبکاران در وقت گرانبها و تریبون پر مخارج این مردم برای رواج کاسبی خویش چه واژه ها و القاب مضحک و بی تناسبی وچه  ادبیاتی خود ساخته و بی معنی که بار زبان و فرهنگمان نمی کنند! متاسفانه در کنار مرگ عزیزان خود شاهد و نظاره گر مرگ فرهنگ و  مال و اموال خود نیز هستیم و کسی هم دم بر نمی آورد و ما همچنان خود را درعالم  خیال فرشته ی نجات فرهنگ بختیاری تصور می کنیم . گروهی دیگر از این غارتگران فرهنگ با بالا و پایین کردن تیره و طوایف و خاندان ها با چسباندن اصالتهای پوچ به این کس و آنکس برای خود بازاری باز کرده و به اختلافات و بدبینی هایی در طیف ساده انگاراهالی بختیاری دامن زده اند. گاهی تمام تاریخ و فرهنگ این قوم را در یک جنگ نامه و یا شجره نامه ای محدود می کنند وسپس  خود را به گوشه ای ازاین ماجراهای تلخ خانمان برانداز آویزان کرده و در بند و بستی مضحک نام افراد دیگر را به این داستانها  سنجاق می کنند به خیال اینکه صاحب شهرتی شوند و چه بی خیالند از اینکه چهره ی قومی را که سراسر تلاش و آفرینندگی مادی و معنوی بود در چهره ی قدرت طلبی حاکمان سلطه جو خلاصه کنند . البته جنگهای برادر کشی بخشی ناخواسته و تلخ از زندگی  این مردم تحت ستم بوده  و جا دارد  با تحلیلی تاریخی - اجتماعی ریشه های مرئی  و نامرئی آن برادر کشی ها را افشا کرد .  به نظر می رسد ترس و تابوی آن سلطه گری حاکمان بختیاری بر روح ما هنوز سنگینی می کند و نتوانسته ایم بی محابا عنصر سلطه را در تار پود مناسبات فرهنگی و تاریخی این قوم تعقیب و تحلیل کنیم و در یک زایش و نوزایی فرهنگی ، مناسباتی مدنی و انسانی را مکمل  آن تاریخ و فرهنگ خود کنیم . هنوز نشانه هایی که علامت رمزو آثار سلطه و برتری طلبی در فرهنگ ماست همچون ( شاه ، شاهزاده ، خان ، خانزاده ، آ ، کدخدا ، کدخدا زاده ، کلانتر ، بزرگ خاندان ، تفنگچی ، شکارچی ، سفره کش ، طایفه ی کوچک ، طایفه ی بزرگ ، رعیت ، نوکر ، گیوه دوز ، و .....) بر روح انسانی و آبادگر فرهنگ ما چون بختکی سنگینی می کند . آثار این سلطه تا عمق  روابط خانواده های ما بجا مانده . فضای پدر سالاری و نگاه  ما به کودکان و زنان گواهی بر این واقعیت تلخ است . فرهنگ برتری جویی ما بخشی از فرهنگ گذشته ما بوده و ناشی از همان بافت قدرت و سلطه گری بوده که بر روح انسانی و خلاق فرهنگمان زورمندانه تحمیل شد و اکنون باید هوشمندانه سایه ی سیاه و تفرقه برانگیز این باورهای پوسیده از دوش خسته ی این فرهنگ زدوده شود . (البته به این نکته ی حساس باید توجه داشت که در این نقد تاریخی فرهنگی ضمن حفظ حرمت انسانی نوادگان و وابستگان سران ایل بختیاری که هم اکنون در میان نسل امروز بختیاری زندگی میکنند با عدم لحاظ کردن امتیازخاصی برای آنها باید به عرصه ی این نقد و باورها دعوتشان نمود )  دغدغه داران این وادی باید بدانند که اگر دست روی دست بگذارند، همان مناسبات و سلسله مراتب تبیض آلود وچندش آور که هنوز بر روابط و ارزشگذاریها ما تاثیر گذار است در خلایی امن چون کفک در تاریکی رشد می کنند و سد راه تکامل هویت اجتماعی و امروزی ما خواهند شد . و در نتیجه تاریخ ، بی دخالت فرهنگ ما و مشارکت ما از کنارمان خواهد گذشت . چون سیر پویای  فرهنگ به تاریخ معنی می دهد .

* خودآگاهی تاریخی و فرهنگی راه حل است .

     بر دوش فرهیختگان یک جامعه است که با علم امروز و خودآگاهی  تاریخی و فرهنگی،  متناسب با تحولات زیستی انسانها ، دائماً به نوزایی فرهنگی و ارزشی  جامعه ی خود پرداخته تا ظرف پرورش و تعادل و تکامل هویت های چند گانه ی انسان مهیا شود . سالهای سال است که محققین ایرانی و غیر ایرانی در تحلیل و ارزش گذاری و آسیب شناسی جامعه ی ایران و مردم شناسی اقوام آن، نظریه پردازی نموده اند که امروزه در دانشگاههای ایران و جهان سرمشق همگان است.اما بسیار جای تعجب است عزیزانی که در کسوت پر انتظاردانشگاهیان درعرصه ی تاریخ و فرهنگ بختیاری قلم می زنند و کارشان تعلم یا تعلیم همین علوم بوده  تا کنون نتوانسته اند  تاریخ و فرهنگ بختیاری را به کمک این علوم امروزی پردازش و پالایش نظری کنند و این خلاء خطرناک نظری را برای جولان واپسگراییهای  تاریخی و فرهنگی و برای ساده گویان و ساده پذیران مساعد نموده اند و این گنجینه ی دربسته را مأمن امن موریانه کرده اند .

- از تاریخ تعریف روشنی ارائه دهیم : آنچه  نظریه پردازان تا کنون در وصف مناسبات سیاسی اجتماعی جامعه ی ایران و اقوام آن گفته اند ،علی رغم تمام تفاوت های نظری شان ،اما جوهر مشترک کلام همه آنها  حایت از سلطه ی ظالمانه ی گروهی اندک بر مردمی بی دفاع دارد . اختلاف این نظریات شکلی بوده و هر شکلی از این تعاریف را بپذیریم ( نظام فئودالی -نیمه فئودالی - شیوه ی آسیایی - ارباب رعیتی -پاتریمونیالیستی { پدر سالاری} ) و هر کدام از این مناسبات که برقوم بختیاری حاکم بوده باشد، در یک ماهیت واپس گرایی  تاریخی معنی مشترک داشتند و آن عدم انباشت سرمایه و ملزمات فنی فرهنگی آن بعنوان موتور محرکه ی تمدن و اتلاف این ثروتها در جنگهای برادر کشی و قدرت طلبی ها و اشرافی گریها و همچنین سلطه ی خشن و عریان بر جان و مال مردم در جهت حفظ اوضاع و بهره کشی  بود . معنی کردن و ترجمان این سرفصل های نظری و ردیابی این معانی در طول و عرض تاریخ ایل بختیاری همان ناکرده کاری ست که هنوز نکرده ایم .یعنی تاریخ زدودن برای تاریخ زادن . چرا که تاریخ درزادن و شدن است و آنچه از بودنش می گوییم  جنازه ی تاریخ است . اصالت، ایستادن بر جنازه ی تاریخ نیست اصالت رفتن است.

  - از فرهنگ تعریف روشنی ارائه دهیم : اصالتِ  فرهنگ نیز فرهنگ زدودن و فرهنگ زادن است ". دانیل بیتس – فرد پلاگ " در کتاب انسان شناسی فرهنگی می گوید:« ..افراد بشر تصمیم گیرندگان فعالی هستند که پیوسته در آفرینش و کاربرد فرهنگشان درگیرند هر چند که گهگاه ممکن است آفرینشهایشان درست نباشد ... انسانها در رویارویی با مسایل و موقعیت های تازه در محیط زندگی شان غالباً می کوشند راه حل هایی را پیدا کنند که گاه به فراسوی رسوم سنتی و فرهنگی راه می برد ...که به بخشی از فرهنگ آنها در می آیند ...»    

صاحبان علم و قلم و دغدغه داران فرهنگ بختیاری و هر قوم دیگری و حتی دغدغه دارن فرهنگ مشترک فارسی ، باید با درک همزیستی و تبادل فرهنگها و خرده فرهنگهای سر زمین خویش ابتدا به تعریف و تفهیم  نظری تاریخ و فرهنگ بپردازند تا محک و معیاری راستین برای این همه هیاهوی خطرناک  قومگرایی تدوین شود تا آنگاه سره از ناسره قابل تشخیص شود . فرهنگ عبارت است از مجموعه ی روشها و باورداشتهاست که در مواجهه با محیط و عناصر مادی آن شکل می گیرند. و در این صورت اگرانسان نتواند در مواجهه با محیط اجتماعی خود تعامل و سازگاری داشته باشد تا همان نان و سرپناه شب را به چنگ آورد، درعالم خلاء و رویا ، هو یت و فرهنگ انسانی شکل نخواهد گرفت ؟  

- ازهویت تعریف روشنی ارائه دهیم : باید به روانشاسی اجتماعی پدیده ی قومگرایی و تعریفی روشن از هویت اجتماعی انسان پرداخت . تا به بهانه ی هویتخواهی قومی و ایجاد جامعه هراسی ، هویت مدنی و همزیستی با اقوام و شهروندان خود را که هویتی انسان مدارانه است تضعیف نکنیم . به کمک علوم امروزی باید روشن سازیم که سخن و تفسیرهایی که ازهویت اقوام و ملتها در پهنه ی کشورمان ایران  به طرزی مبهم از هر رسانه و تریبونی به گوش می رسد چگونه است و به کجا می رود . باید روشن ساخت که هویتخواهی نیازی ست مشروع و یکی از خصوصیات پایه ای و مشترک نوع بشر بوده و همزاد هستی اجتماعی او بوده است .  انسان در هر گوشه ای ازاین دنیا تمایل دارد وجود مثبت و فعال خود را در ساخت و بافت اجتماع خود و در قالب ویژگی های فرهنگی موجود به اثبات رساند.  اما چنانچه  افراد یک قوم به دلیل عدم نوسازی و سازگاری فرهنگ خود و عدم آگاهی از علوم امروزی نتواند در فعل وانفعالات و تحولات اجتماعی  محل زیست خود بدرستی دخیل شود و هویت تازه ی خود را اثبات کند خلاء و بحران هویت آن افراد ظهور می کند . درچنین شرایطی افراد از این خلاء هویتی خود احساس رضایت نمی کنند . ضمن اینکه سوار بر ماشین سانتافه برای تعطیلات تابستانی در سفربه شمال هستند با گوش دادن به سی دی مال کنون علاالدین ، خود را نگران نابودی کوچ عشایر مالرو بختیاری احساس م یکند و در این تضاد و برزخ چند هویتی که از تعادل و تعدیل آنها عاجز می ماند به طرزی بیمارگونه به خاطرات و شنیده های  فرهنگی و تاریخی گذشته ی نیاکان خود پناه برده و آنرا هویت تاریخی و فرهنگی امروز خود تصور می کند . حال آنکه هویت تاریخی و فرهنگی گذشته ما زمانی زنده و واقعیت دارد که خشت بنای هویت زنده ی امروزمان شده باشد و به آن جان و معنی تازه داده باشیم . چنین نسلی را باید با روشنگری از این برزخ و بحران هویت به خود آگاهی رساند.   

* تلاش های مثبت درعرصه ی فرهنگ بختیاری

      در این همه مصیبت سرایی باید از مثبت سرایی نیز غافل نشویم و باید کار های مثبت برخی اهالی علم و قلم که در عرصه ی پژوهش تاریخ و فرهنگ بختیاری انجام گرفته بعنوان ذخیره های معنوی پذیرفت .کسانی که  گنجینه ی تلخ و شیرین  تاریخ و فرهنگ خویش را باز گشوده و در کار شناسایی رمز و راز آن سر از پا نمی شناسد . بسیاری از این اهالی قلم با صبر و حوصله و با عیاری علمی به بازخوانی نماد ها و آیین ها و آداب و فرهنگ این قوم پرداخته و آگاهی و روح  جمعی و رد پای نبرد این مردمان سختکوش را آشکار نمودند و توشه هایی از الهام ، هم برای همزبانان خود و هم برای غنای زبان و فرهنگ مشترک فارسی کشورمان اندوختند  . بسیاری از این عزیزان نیز تاریخ سیاسی اجتماعی رنج آور قوم بختیاری را با تجسسی علمی و تاریخی و بدور از تعصب و وابستگی ها برای اولین بارتدوین کردند که دراین رابطه جا دارد از دکترغفار پور بختیار تشکر کرد . ضمن اینکه باید به چنین نویسندگانی دست مریزاد گفت اما اینرا نیز باید گفت که با این زحمات گرانبهای این عزیزان تنها تاریخ و فرهنگ نانوشته ی بختیاری بازگو  و ثبت می شود . در حالی که بازخوانی و بازآفرینی  و پالایش و تبادل مستمر هر فرهنگ و تاریخی بر بستر تحولات تکنولوژی و اجتماعی تازه ، شرط  همزیستی و بقا و پیشرفت فرهنگ و مردمان آن است .

- نتیجه : نسل کنونی بختیاری در هر گوشه ای از این کشورنیازمند نواندیشی درتاریخ و فرهنگ خویش است  تا راز پوچی برخی از توهمات لانه کرده در حفره های فرهنگی خود را به قدرت علم و قلم  فاش و شفاف بازگو کرده و همزمان باید در باز آفرینی و زایشهای فرهنگی و هویتی همنشین ( نه جانشین ) بکوشد . که امروزه چیزی جز مناسبات انسانی و مدرن و مدنی و آگاهیهای لازم نخواهد بود . ابزار و ظرف انجام این نو سازی فرهنگی یک نهاد نو اندیش است . اسفند 1390

                        ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

- با مطرح شدن چنین ایده ای ، فراخوانی بدین شرح صادر گردیده که در برخی رسانه های خوزستان بچاپ رسیده است :

                                     فراخوان حمایت و هم اندیشی فرهنگ بختیاری

در راستای نو اندیشی و تفکرات و ایده های تازه در تاریخ و فرهنگ بختیاری و به منظور رشد و پویایی این فرهنگ ، کلیه ی دوستداران و صاحبنظران در عرصه ی قلم را فرا می خوانیم تا انشاا... با ارسال نظرات خود از طریق پیام و تماس تلفنی زمینه ساز یک نشست سراسری و بنیان گذاری نهادی فرهنگی و فراگیر در این ارتباط باشیم .     جمعی از اهالی فرهنگ و هنر     تلفن های تماس : 09169810163 – 09167907218

                                                     _______________

- خواننده ی گرامی این وبلاگ ! پس از مطالعه ی مبحث فوق میتوانند نظرداده و یا به امیل doostani_a@yahoo.com مقالات خود را ارسال نمایید و ما را در این راه سرنوشت ساز یاری رسانید

نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 18:38 |  لینک ثابت   • 

شنبه بیست و هفتم اسفند 1390

چهارمين همايش شاهنامه خواني و گزارشي از قلم افتاده

درتاريخ 90/12/19 چهارمين همايش بزرگ شاهنامه خواني گروه آسماري درمجتمع  شهيد كارگر برگزار شد دراين همايش حقير نيز با قســمتي از شعر بلــند(لندركُه) شور وهيــجان خاصي به شركت كننـــدگان حاضر در همايش بخشيده شد كه ذيلاً توسط آژانس خبري گزارش داده شد.  اميدوارم كه مورد پسند واقع گرددد                                                                                      .آژانس خبری بختیاری (ایبنانیوز)

گزارشگر: شهرزاد امیری 

"هر آن‌کس که شهنامه‌خوانی کند، چه مرد و چه زن پهلوانی کند" 

شاهنامه خوانی رویکری فرهنگی برای بازگشت به هویت ایلی بختیاری: 

ایل بختیاری از ایلات کهن و اصیل ایران زمین است که به اقتضای روحیات سلحشوری و جنگاوری و آرمان‌خواهی‌اش، از دیرباز با شاهنامه و اساساً مقوله حماسه، انس و الفتی ازلی داشته است. شاهنامه‌خوانی، اگرچه در حوزه فرارود (به لحاظ جغرافیایی در خراسان بزرگ و ماوراء‌النهر) بوده، اما جای شگفت است که این حماسه در ایل بختیاری و در فرهنگ زاگرس، خصوصاً زاگرس میانی، منزلت و اهمیت بسیاری دارد و همواره صدای شاهنامه‌خوانان که مبتنی بر غرور و حماسه و بالندگی است از سیاه چادرهایشان شنیده می شود.

شاهنامه در سرزمین بختیاری به عنوان «هفت لشگر» معروف است و نام برخی از مناطق جغرافیایی سرزمین بختیاری از جمله رستم آباد، کوه رستم و دژسفید نیز برگرفته از شاهنامه می باشد که "هفت لشکر" نامی آشنا در بین اهالی این دیار است. 

در گذر تاریخ نیز این آیین و سنت قدیمی در سرزمین بختیاری از جایگاه ویژه و اثرگذاری برخوردار بوده، بطوریکه برای انتخاب اسم به شاهنامه تفأل می زدند و برای فرزندان شان اسامی پهلوانان را برمی گزیدند. در محافل و شب نشینی ها، هنگام برگزاری مراسم سوگواری و هنگام جنگ و حتی در تنهایی ها، بختیاری ها روح خود را با شاهنامه خوانی ممزوج می کردند. 

روح حماسی شاهنامه در روحیه بختیاری ها چنان عجین شده که به جرأت می توان گفت رشادت ها و شجاعت ها و تسلیم ناشدنی های بختیاری ها متأثر از دلاوری های حماسی شاهنامه فردوسی بزرگ است. 

خوشبختانه این جریان و رویکرد فرهنگی توسط نسل جوان در حال احیا شدن است و به درستي مي توان گفت حکیم فرزانه طوس،"کاخی را برآورده است که از باد و باران نبیند گزند". و این آیین قدیمی نه تنها در روح و فرهنگ ایرانی نخواهد مرد بلکه هر ساله با برپایی همایش های بختیاری در شهرهای مختلف با شکوه بیشتر برپا شده و تداوم یافته است. 

امسال نیز چهارمین همایش شاهنامه خوانی در شهر اهواز به همت گروه آسماری بختیاری در جهت تقویت بن مایه های فرهنگ اساطیری و فرهنگ ایران زمین و خصوصا شاهنامه که بخشی از ميراث ملی، دینی، آیینی، فرهنگی و تاریخی ما را دربرمی گیرد، به مدیریت "احمدرضا صفری" به اجرا در آمده که مانند همیشه مورد استقبال همگان قرار گرفته است و ۲۵ نفر نواختن ساز و دهل بختیاری، شعرخوانی، موسیقی، نقاله خوانی، شاهنامه خوانی و... را برعهده گرفته اند. 

پس از قرائت قرآن و سرود جمهوری اسلامی و خواندن بیانیه گروه آسماري توسط "احمدرضا صفری " دبیر چهارمین همایش شاهنامه خوانی بختیاری، اجرای موسیقی محلی توسط "علی بتوند نژاد" نخستین برنامه یی است که توجه حضار را به خود جلب می کند و "مهدی طاهری" و "عیسی طاهری" ساز و دهل آن را هنرنمایی می کنند. اجرای زیبای " آیدا البرزی "که خردسال ترین شاهنامه خوان بختیاری در این همایش می باشد، بخش دیگر این مراسم باشکوه است که داستان بهرام گور با مهارت زبان و هنر زیبا و دلنشین این خردسال به تصویر کشیده می شود. 

از جمله بخش های قابل توجه این برنامه، موسیقی محلی است که "ملک محمد مسعودی" با صدای رسا و خوب خود برای حاضرین در سالن، یاد و نام آبهمن علاءالدین را زنده کرده و صفای خاصی به این مجلس بختیاری می بخشد. 

هنوز زمان زیادی از شروع مراسم نگذشته ولی مردم دسته دسته وارد ورزشگاه کارگر اهواز (در بلوار لشکر) می شوند. برخی با لباس محلی به همایش آمده اند تا هویت و قومیت بختیاری خود را به اثبات رسانند و برپایی این همایش خود دلیلی محکم برای پوشیدن این لباس های محلی است. 

با شنیدن لهجه های مختلف خوزستانی برخی از تماشاچیانی که در سالن همایش حضور دارند، متوجه می شویم که این همایش جایگاه مهمی برای خوزستانی ها دارد و همه اقوام تمایل زیاد برای حضور در این همایش های بومی و محلی دارند. 

بالاخره با راهنمایی گروه انتظامات آسماری بختیاری که همه کارت های شناسایی بر لباس های محلی شان نصب کرده اند، حضار بر جایگاه های تعیین شده قرار می گیرند و کم کم طبقه های بالای سالن تکمیل می شود. چیزی که شاید به علت دور بودن مسیر و ناشناخته بودن ورزشگاه، كمتر كسي انتظارش را داشت. 

از بخش های دیگر چهارمین همایش شاهنامه خوانی بختیاری که هنرمندان گروه آسماری بختیاری برای برپایی آن تلاش بی وقفه یی کرده اند، اجرای موسیقی شاد محلی توسط "کورورش رضوانی" و "منصور حسن پور" است که حتی کودکان حاضر در سالن هم ساکت شده و به دقت آن را گوش می دهند. 

طبق گفته های دبیر اجرایی این همایش که برای اولین بار این مسئولیت سنگین را بر عهده گرفته، سختی های زیادی برای برپایی این همایش داشته اند که مهمترین آن، پیدا کردن سالن مناسب بوده است. 

"احمد رضا صفری "با تاکید بر اینکه گروه های فعال در عرصه فرهنگ و هنر نیازمند توجه خاص مسئولین استان بویژه استاندار می باشند، اظهار می دارد: اگر قرار است همایش های اصیل ایرانی که شاخص ترین آنها شاهنامه خوانی بختیاری است، توسط گروههای خودجوش چون آسماری درسطح استان رشد یابد، باید مکان ثابت برای برپایی این همایش ها درنظر گرفته شود تا اضطراب و نگرانی همیشگی و اتلاف وقت برای پیداکردن سالن برپایی همایش وجود نداشته باشد. 

وی می افزاید: انتظار گروه آسماری این است که فرهنگسرای "آبهمن علاءالدین" بزرگمرد ایل بختیاری به عنوان کسی که عمر خود را عاشقانه و بی هیچ خواهش و آلایشی وقف احیا و پاسداشت فرهنگ، ادبیات، گویش، تاریخ، شعر و موسیقی ایل بختیاری کرده بود، ساخته شود تا برای برپایی همایش های دیگر اقوام هنر دوست خوزستانی نیز از آن بهره مند شویم. 

بخش دیگر برنامه شاهنامه خوانی، اجرای نقالي خوانی "نیوشا احمدزاده" است که از سن ۵ سالگی به همراه پدرش در کار روایتگری شاهنامه بوده و دیپلم افتخار نقالی شاهنامه خوانی را در شاهنامه خوانی مناطق لر زبان ایران کسب کرده است. 

حین نقالي خوانی "نیوشا احمدزاده" توجه همه افراد حاضر به اجرای زیبای این نوجوان ۱۵ساله جلب شده بطوریکه برخی درحال فیلمبرداری از اجرای خوب این هنرمند بختیاری هستند تا بتوانند با نشان دادن تصویر آن به کسانی که در برنامه حضور نیافته اند، به معرفی هنر این نوجوان خوزستانی بپردازند. 

در این مراسم چهره های مختلفی به چشم می خورد که مهمترین آنها سه تن از نامزدهای انتخاباتی مردم اهواز در دور نهم مجلس شورای اسلامی می باشند که وقت را مناسب دیده و در حاشیه مراسم با این شخصیتهای فرهنگی، سیاسی خوزستان به مصاحبه می پردازیم: 

اقوام مختلف یک فرصت هستند که باید از توانمندی های آنان در کشور بهره مند شد.

حسيني نماینده مردم اهواز در مجلس شورای اسلامی، در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار ما اظهار می دارد: اقوام برای کشور تهدید نیستند بلکه فرصتی غنی برای نظام جمهوری اسلامی محسوب می شوند که باید از توانمندی های آنان بهره مند شد. 

"سید شریف حسینی" در حاشیه چهارمین همایش شاهنامه خوانی گروه آسماری بختیاری می گوید: استان خوزستان دارای اقوام مختلفی است که ایل بختیاری یکی از آنها می باشد. این اقوام در دوران هشت سال دفاع مقدس، برای دفاع از میهن اسلامی رشادت های زیادی از خود نشان دادند که نمونه آن، از دست دادن ۲۳۰۰ شهید در استان است که برگ زرین تاریخ انقلاب اسلامی کشورمان محسوب می شود. 

وی، حضور چشمگیر در انتخابات مجلس شورای اسلامی را از دیگر موارد آمادگی همیشگی مردم خوزستان در عرصه های مختلف نظام جمهوری اسلامی خواند و خاطر نشان می کند: باید به سمتی پیش رویم تا از فرصت های بدست آمده برای تشکیل همایش های این چنین که اتحاد و انسجام بین اقوام را محکم تر می کند گام برداریم. 

"سید شریف حسینی" ضمن تشکر از گروه آسماری بختیاری که برگزار کننده این شاهنامه خوانی در هر سال می باشد، تاکید می کند: بودن اقوام مختلف در کنار هم فرصتی برای احیای سنت های قدیمی، بویژه سنت شاهنامه خوانی بختیاری است که همواره با استقبال گرم مردم مواجه خواهد شد. 

وی، درخصوص تخریب فرهنگسرای "زنده یاد بهمن علاءالدین" خاطرنشان می کند: در این خصوص تذکر کتبی به شخص رییس جمهور و وزیر ارشاد داده شد، ولی پیگیر هستیم که این تخریب ها از بین برود و دوباره جایگاهی برای کارهای فرهنگی اقوام مختلف استان ایجاد کنیم تا اقوام در کنار هم به اعتلای کارهای فرهنگی استان روی آورند و نیاز فرهنگی اجتماعی خوزستان رفع شود. 

وي افزود: به عنوان نماینده مردم اهواز در مجلس شورای اسلامی، برای حل مشکلات این گروه هنرمند بختیاری در چارچوب وظایف قانونی خود، اقدامات لازم را با سازمان فرهنگ و ارشاد اسلامی بعمل خواهم آورد تا اینگونه همایش ها همواره استمرار داشته باشند. 

هر برنامه یی که با اصالت فرهنگی ایران اسلامی مرتبط باشد، با شبیخون فرهنگی مقابله می کند

کاندیدای راه یافته مردم اهواز به دور دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی، در حاشیه چهارمین همایش شاهنامه خوانی بختیاری می گوید: بر پایی همایش های بختیاری سنت باشکوهی است و قطعا هر برنامه یی که به اصالت وریشه فرهنگی ایران اسلامی ارتباط داشته باشد با شبیخون فرهنگی مقابله خواهد کرد. 

"سید شکرخدا موسوی" اظهار می دارد: برپایی این همایش ها در حفظ هویت و اصالت های این قوم و شناساندن و سربلندی های آن در میان سایر اقوام موثر است و هر چقدر برنامه ریزی این همایش ها حساب شده تر باشد، موفق تر خواهند بود. 

وی می افزاید: اگر به عنوان نماینده مردم اهواز در مجلس شورای اسلامی انتخاب شوم، از کلیه تشکل هایی که در چارچوب قانونی فعالیت می کنند و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آنها را تایید می کند حمایت می کنم و برای رفع مشکلات ایل بختیاری که همواره در طول تاریخ از این کشور دفاع کرده اند تلاش خواهم کرد.

برپایی همایش شاهنامه خوانی یکی از اقدامات مثبت گروهی آسماری بختیاری است 

نامزد انتخاباتی دور اول انتخابات مجلس نهم در حوزه انتخابی شهر اهواز می گوید: برپایی همایش شاهنامه خوانی بختیاری یکی از کارهای خوبی است که توسط گروه آسماری بختیاری در چند سال اخیر درحال انجام است و سبب ایجاد روحیه شاد و مفرح در مردم استان خواهد شد. 

"سید حمزه علی حسینی شهیری " که برای دیدن همایش شاهنامه خوانی بختیاری آمده در گفت وگو با خبرنگار ما اظهار می دارد: هرچه بتوانیم فرهنگ اقوام مختلف و معروفات سنتی آنها را به جامعه بهتر معرفی کنیم، در تقویت نظام اسلامی موثر است. 

وی می افزاید: با توجه به اینکه استان خوزستان متشکل از اقوام مختلفی است که در معرفی آیین ها و فرهنگ های سنتی نقش مهمی دارند، دستگاه های دولتی چون فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان تبلیغات اسلامی بخشی از مسئولیت فرهنگی هنری این تشکیلات را برعهده گیرند و سازماندهی و همراهی این گروه ها را داشته باشند، تا ضمن تقویت و استمرار فعالیت آنها سبب پیشرفت فرهنگی استان شوند. 


در ادامه این همایش، مجري برنامه از جلال اسفـندیاری غریبوند شاعر بختياري و نگارنده كتاب «آواي كوچ ايل» براي قرائت قسمتي از شعر بلند «لندر كُه» دعوت کرد كه هیجان و گرمای شعرخوانی وی موجب همصدائي بخشی از حاضرین در سالن با شعرخوانی وي شد.


در ادامه این همایش، مجری برنامه، نام "مرتضی شجاعی" کهنسالترین هنرمند این همایش را صدا می زند تا برای شاهنامه خوانی به صحنه بیاید. ما نیز همزمان با تماشای همایش بختیاری، مصاحبه با صاحبنظران و مسئولان حاضر در برنامه را راس کار خود قرارداده و با آنها مصاحبه می کنیم: 

برپایی همایش های بختیاری، بازگشت به خویشتن و احیای فرهنگی ایلی بختیاری است 

معاونت فرهنگی شهرداری منطقه دو اهواز معتقد است: برپایی چنین برنامه هایی، بازگشت به خویشتن و احیای فرهنگ ایلی و قومی بختیاری است که در تاریخ کهن ایرانی بسیار سرنوشت ساز بوده اند. 

"دوستی" با اشاره به اینکه تاکید شهردار اهواز بر اجرای برنامه های فرهنگی می باشد، اظهار می دارد: اجرای چنین برنامه هایی را می توان شناسنامه فعالیتهای فرهنگی ایل بختیاری دانست، که دلسوزان همتبار با اجرای برنامه های شاد و مفرح سنتی شاهنامه خوانی و نقالي خواني در راستای اعتلای فرهنگ بختیاری تلاش می کنند. 

وی که مقاله ای تحت عنوان "او کار خود را کرد" را در کتاب يادنامه آبهمن علاءالدین به دست چاپ جا سپرده، می افزاید: همایش بختیاری امسال نسبت به سال گذشته متنوع تر بوده و افتخار آشنایی با هنرمندان صاحب نام که فقط اسم آنها را شنیده بودیم پیدا کردیم. ان شاء الله در همایش های آینده همکاری بیشتری با گروه آسماری برای اجرای برنامه شاهنامه خوانی خواهیم داشت. 

برخی دستگاه های دولتی در برپایی چنین همایش هایی سنگ اندازی می کنند 

رییس تشکیلات کارگری و کارفرمایی اداره کار و امور اجتماعی استان خوزستان می گوید: شاهنامه خوانی ریشه در ایل و تبار بختیاری دارد و از دیرباز مورد توجه این قوم بوده است و برای تخلیه روحی روانی مردم و حفظ سنن بختیاری بسیار موثر است. 

"هوشنگ شیرمردی" تصریح می کند: حضور پر رنگ اقوام مختلف در این گونه برنامه های فرهنگی نشانگر میزان علاقه مردم به حفظ هویت فرهنگی اصیل ایرانی می باشد و باید فرهنگسراهایی برای اجرای اینگونه برنامه ها اختصاص یابد. 

وی می افزاید: متاسفانه برخی دستگاه های دولتی نگاه خوبی نسبت به اجرای چنین همایش هایی ندارند و نه تنها با این فعالان فرهنگی بختیاری همکاری نمی کنند بلکه گاه سنگ اندازی هم می کنند. درحالیکه این همایش ها در راستای بالا بردن ارزشهای فرهنگی  هستند و ارزشمند مي باشند. 

مهمترین پیام همایش شاهنامه خوانی، وحدت، دوستی و برادری بین اقوام مختلف است 

وکیل و کارشناس آموزشی دانشگاه شهید چمران اهواز در خصوص فعالیت گروه آسماری بختیاری "به عنوان متولی چهارمین همایش شاهنامه خوانی بختیاری" می گوید: برپایی این همایش ها دغدغه های زیادی دارد و زمان زیادی می برد تا مهیا شوند و این گروه دین خود را به فرهنگ بختیاری ادا کرده است. 

"حمید قنبری" با اشاره به اینکه مهمترین پیام این همایش، وحدت، دوستی و برادری بین اقوام مختلف است اظهار می دارد: اقوام مانند گل های رنگارنگ یک باغ هستند که هر یک بوی خاص و فرهنگ خاص خود را دارد و در مجموع بر کل جامعه موثرند. 

وی می افزاید: حضور شخصیتهای علمی فرهنگی خوزستان مانند پروفسور "امیدعلی شهنی کرم زاده" از اساتید دانشگاه شهید چمران اهواز و دیگر شخصیتهای سیاسی و مذهبی، بیانگر میزان اهمیت این همایش در استان بوده است و مطمئناً اگر حمایتهای مسئولین نبود این همایش هم شکل نمی گرفت. 

"قنبری"، ضمن نامناسب خواندن سالن برپایی این همایش، نورپردازی و صداگذاری آن را هم نامطلوب خوانده و اضافه می کند: مسئولین تلاش کنند تا باعث رشد فعالیتهای فرهنگی خودجوش مردمی شوند و آنها را در چارچوب نظام جمهوری اسلامی هدایت کنند. 

شاهنامه خوانی بختیاری نشان ميدهد مردم به هویت اصلی خود افتخار می کنند 

مشاور مدیرعامل کشت و صنعت نیشکر دهخدا مي گويد: حضور گسترده مردم بویژه جوانان در این همایش شاهنامه خوانی نشان می دهد که اين قشر جامعه عليرغم تمام مشکلات و تهاجم های فرهنگی، هنوز دنبال یافتن هویت اصلی خود هستند و به گذشته خود افتخار می کنند. 

"دادگری نژاد" ضمن اظهار مطلب فوق می گوید: این گونه برنامه ها باعث ایجاد فضای دوستی و انس و الفت بیشتر بین خانواده ها، فامیل و اقوام می شود و نقش مهمی در ایجاد وحدت و یکپارچگی بین اقوام خواهد داشت. 

وی می افزاید: با توجه به اینکه این همایش ها فلکوریک و در ارتباط با تاریخ گذشته ایران است که در قالب اشعار و موسیقی محلی اجرا می شود، منجر به احیا شدن آیین های سنتی بختیاری خواهند شد و برای پیوند بیشتر نسل قدیم و جدید بسیار کارساز می باشند. 

مشاور مدیر عامل کشت و صنعت دهخدا، با اشاره به اینکه مسئولین برخی دستگاه های دولتی این نگرانی را دارند که با اجرای این همایش ها شادی زایدالوصفی ایجاد شود و از اينرو جهت برپایی این برنامه های فرهنگی همکاری لازم را ندارند در حالی که این نوع برخورد، کم لطفی به هنرمندان دلسوز و غیرتمند این عرصه است. 

وي مي افزايد: بطور یقین مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای برپایی این همایش ها، باید ضمانت اجرایی برای سایر ارگان ها داشته باشد و مورد تایید شورای فرهنگی قرار گیرد تا دستگاه های دولتی نیز ملزم به همکاری با دست اندکاران اجرایی بخش فرهنگ در جامعه شوند. 

شرط پیروزی در جنگ نرم کشورهای غربی، حمایت همه جانبه از اجرای همایش های ادبی بویژه شاهنامه خوانی است 

سرپرست روزنامه کارون می گوید: حمایت از همایش های ادبی بویژه شاهنامه خوانی با گویش شیرین بختیاری می تواند در روزگاری که دشمنان ایران اسلامی با ابزارهای مختلف (مانند ماهواره های فارسی زبان، سایت های متعدد اینترنتی و..) فرهنگ غنی ما را هدف قرار داده اند، باعث آشنایی بیشتر نسل جوان با تاریخ و فرهنگ پر افتخار کشورمان شود. 

"رضا علیجانی" اظهار می دارد: اگر می خواهیم در جنگ نرم که کشورهای غربی برنامه دراز مدت و حساب شده برای آن دارند (و بخش اعظم آن مرتبط با فرهنگ ها و خرده فرهنگ هاست)، پیروز شویم باید در تقویم سالانه در جای جای کشورمان از همایش های ادبی بویژه شاهنامه خوانی حمایت همه جانبه کنیم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز باید خود پیشقدم چنین آیین هایی باشد که البته در خوزستان مدیریت فرهنگ عنایت ویژه ای به حوزه ادب و هنر دارد. 

وی می افزاید: همانگونه که یک مسابقه فوتبال با حضور تعداد کثیری از تماشاگران اثرات مثبت اجتماعی دارد، حضور پر شور و پر جمعیت در این گونه مراسم های فرهنگی نیز فواید بسیاری در ارتقای فرهنگ بختیاری و جامعه خواهد داشت. 

حفظ خرده فرهنگ ها، منجر به حفظ فرهنگ ملی ایرانی می شوند 

استاد دانشگاه آزاد اسلامی شوشتر در رشته تاریخ می گوید: ایران یک فرهنگ ملی دارد که متشکل از خرده فرهنگ هاست. وقتی خرده فرهنگ ها انسجام یابند، فرهنگ "ملی" می شود و اگر هر کدام از این خرده فرهنگ ها آسیب ببیند، قطعاً فرهنگ ملی ما آسیب دیده و تهاجم فرهنگی خواهد توانست به بخش فرهنگ کشورمان رسوخ کرده و شبیخون فرهنگی جایگاه خاصی پیدا می کند. 

دکتر "غفار پوربختیار" در حاشیه چهارمین شاهنامه خوانی بختیاری اظهار می دارد: تاریخ نشان می دهد که مردمان ایل به هنگام آمادگی به گاه رزم و دفاع از میهن همواره به خواندن شاهنامه خوانی روی می آوردند و بدین وسیله روحیه شجاعت و دلاوری در قومی مانند بختیاری ها بارز است. 

وی می افزاید: نسل جدید با حماسه های تاریخی، موسیقی سنتی و آیین های بختیاری، آشنا نیستند و اگر آنها را با گذشته و هویت خود آشنا نکنیم، بین نسل کنونی و آینده شکاف هایی ایجاد می شود و پر کردن این شکاف زمان بر و سخت است، لذا فقط تلاش این همتباران وطن دوستان کافی نیست بلکه ادارات و سازمانهای دیگر هم باید به کمک آنها بشتابند تا اجرای برنامه های ادبی مانند شاهنامه خوانی، نقالي خوانی و موسیقی محلی تقویت شود. 

رویکردهای مثبت و خودجوش اقوام، سبب حفظ ملیت می شود 

استاد بازنشسته دانشگاه صنعتي اصفهان می گوید: با توجه به اینکه برای کاری به خوزستان آمدم، افتخار پیدا کردم که در این همایش شرکت کنم. انجام چنین حرکت های مثبت و جوشیده فرهنگی که از یک قومیت برمی خیزد سبب تقویت و دوام ملیت خواهد شد. 

"احمد حقانی" که به همراه خانواده خود به این همایش آمده، اظهار می دارد: این همه تنوع در فرهنگ بختیاری که از خرده فرهنگ های ایران زمین می باشد، نیاز به شناسایی و معرفی به دیگر هم تباران بویژه نسل جدید این ایل بزرگ و سلحشور را دارد. از این رو پرداختن بختیاری ها به شاهنامه خوانی سوای جنبه های معنوی آن سنتی کاربردی است که دیگر سنتهای محلی را تحت پوشش قرار می دهد. 

استقبال چشمگیر مردم از همایش ها باعث رفع خستگی هنرمندان گروه آسماری می شود 

یکی از اعضای گروه آسماری بختیاری اظهار می دارد: مدت ۶ سال است که با این گروه همکاری می کنم و بیشترین هدف ما، معرفی بیشتر پوشش، گویش و آداب و رسوم ایل بختیاری به عموم و اتحاد بین اقوام مختلف می باشد. 

"نظر علی محبی زاده" اظهار می دارد: وقتی مردم برای دیدن همایش شاهنامه خوانی می آیند، دلگرمی ما بیشتر می شود و خستگی مان از بین می رود و برای برپایی این برنامه ها با پشتکار و جدیت بیشتری قدم برمی داریم. 

وی می افزاید: مهمترین نگرانی گروه آسماری برای انتخاب مکان برپایی همایش بوده که امیدواریم در آینده این مشکل توسط دست اندرکاران اجرایی در بخش فرهنگ حل شود. 

خوزستانی ها نشان دادند که دوست دار برنامه های شاهنامه خوانی بختیاری هستند 

سرپرست گروه آسماری بختیاری می گوید: برخی مردم فکر می کردند که مکان همایش مانند سال گذشته همان سالن سازمان آب و برق درگیت بوستان است و بطور اشتباهی به مکان مذکور رفته بودند و برخی هم مکان همایش را پیدا نکردند ولی با این وجود باز هم استقبال مردم خوب بود و نشان دادند که دوست دار برنامه های شاهنامه خوانی و محلی بختیاری هستند. 

"محمد بخشی" می افزاید: حوزه فعالیت گروه آسماری مختص به شاهنامه خوانی نیست. آسماری انطباق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بختیاری با دنیای امروز و درک موقعیت زمانی و جهانی را می جوید. از این رو شناساندن توانمندی ها و معرفی آسیب ها و دلایل عقب اماندگي و توسعه نیافتگی هم تباران بختیاری را سرلوحه کار خود قرار می دهد. 

وی مهمترین دلایل روی آوری بختیاری ها به آیین شاهنامه خوانی را حفظ اعتماد به نفس و بالا بردن روحیه شجاعت در دفاع از میهن ایران اسلامی بیان داشته و می افزاید: این سنت دیرینه و ارزشمند است که ستایش خداوند، وطن دوستی، دلاوری و شجاعت را توصیه می کند.
"بخشی" با اشاره به اینکه نخستین همایش این گروه سال ۸۷ برگزار شد، اضافه می کند: در چهارمین همایش شاهنامه خوانی بختیاری، حدود ۳۰۰ نفر از اعضای گروه آسماری شرکت داشته اند ولی متاسفانه میزان همکاری مسئولان استانی برای اجرای برنامه های فرهنگی ادبی آن گونه که باید نیست و باید حمایت هایشان در این عرصه بیشتر شود. 

نظرات مردمی درباره چهارمین همایش شاهنامه خوانی 

فرزین صفاپور" دانشجوی رشته مکانیک مي گويد: برنامه خوبی بود و توانست تاریخ بختیاری ها را برای نسل جدید از لحاظ فرهنگ و پوشش معرفی کند. احساس خوبی داشتم وقتی می دیدم هم تبارهای من در راستای تقویت فرهنگ بختیاری شبانه روزی فعالیت می کنند. باید دولت هم از این فعالان فرهنگی حمایت کند تا در آینده بتوانند برنامه های بهتری را تدارک بینند. 

"محمدرضا کیانی" مي گويد: به همراه خانواده برای دیدن این همایش آمده ایم. متاسفانه کیفیت صدا مناسب نبود. به نظر من تمام بختیاری ها باید در این برنامه های سنتی شرکت کنند تا ضمن تشکر از همتباران گروه آسماری که با وجود کمبود امکانات، زحمات شبانه روزی برای تدارک این برنامه ها داشته اند، در حفظ و انتقال فرهنگ و سنن ایل بختیاری هم موثر باشند. 

كياني پيشنهاد مي كند: برای این که این همایش ها پر بارتر شوند می توان در حاشیه آنها، نمایشگاه های جانبی شامل معرفی غذاهای سنتی بختیاری، صنایع دستی عشایر بختیاری مثل گلیم بافی، جاجیم بافی، لباس های محلی زیبا و... را برپا نمود. 

"حسین کایدی" طلافروش اهوازی مي گويد: دوره قبل همایش شاهنامه خوانی از کیفیت بالاتری برخوردار بود ولی برای اینکه جوانان کمتر به فرهنگ غربی گرایش پیدا کنند، اجرای این برنامه های فرهنگی شاد، موثر و مفید است. مهمترین پیام این همایش، باورداشتن و فراموش نکردن اصالت و هویت بختیاری می باشد که باید سرلوحه جوانان بختیاری قرار گیرد. 

"پرویز بویری" مي گويد: جای کوروش اسد پور خواننده معروف بختیاری در این همایش خالی بود و در طول برنامه منتظر بودیم که اسم او آورده شود ولی متاسفانه در برنامه حضور نداشت. اجرای این همایش ها برای گردهمایی دیگر همتباران از استانهای کهگیلویه و بویر احمد و... بسیار مفید است و باعث اتحاد بیشتر بین ایلات می شود. 

سمیرا پرواز مي گويد: حضور در این همایش باعث شد که آشنایی بیشتری با گروه آسماری بختیاری و دیگر هنرمندان موسیقی و شاهنامه خوانی پیدا کنم و حتماً سال آینده هم در همایش شاهنامه خوانی شرکت می کنم. جذابترین بخش این همایش، شاهنامه خوانی "آیدا البرزی" بود که با وجود سن کم توانست با مهارت کامل شاهنامه خوانی را اجرا کند. 

آنچه از گزارش فوق برمی آید این نکته است که شاهنامه‌خوانی یکی از برنامه هایی است که خوشبختانه اخیراً با اقبال جوانان و مردم روبه‌رو شده و قوم بختیاری به دلیل سابقه درخشان تاریخی و رشادتهای خود در جنگ های مختلف در حال تداوم بخشیدن به این سنت دیرینه می باشد. 

این سنت خوشبختانه در شرایطی که نسل جوان ما تا اندازه‌ای هویت حقیقی‌اش به مخاطره افتاده و کمتر به سراغ اصالت‌ها می‌رود، ضرورت‌اش دو چندان شده است لذا باید تلاش بیشتری شود تا با شناسنامه و هویت فرهنگی خودمان به دهکده جهانی وارد شویم.

نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 16:32 |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه یکم دی 1390

استاد قناد دزفولي يادت جاودانه باد

دلم گرفته دلم سخت گرفته امروز سري به وبسايت ادبيات خوزستان زدم خبر ناگواري دستگيرم شد مردي فرهيخته محقق ومنتقد واستادي بزرگ از استان خوزستان ازميان ما رخت بر بست بسيار گريستم به ياد روزهائيكه از دهانش واژه واژه گل مي باريد بسيار گريستم . زبانم قاصراست وقلمم ناتوان تنها ميتوانم به انعكاس همين خبر وتصوير واشعار زيبا درهمين رابطه كه ازطريق ادبيات خوزستان توسط آقا علي دگر اساتيد استان ارائه گرديده اكتفا كنم . استاد قناد دزفولي يادت جاودانه باد.
استادی فرهیخته از میان ما رفت.
او که شوق کودکانه را به همراه فرزانگی پیرانه سری ،      
توامان کرده بود.
هنوز یکی از جملات حکیمانه اش در دالان جانمان پژواک می زند:
                                                 
                                                    " پیامبران به جستجوی خدا رفتند اما نیافتندش
                                                     فلاسفه به تکاپوی حقیقت اما نجستندش
                                                     و شعرا به تماشای زیبایی اما ندیدندش "


استادعبدالرضا قناد دزفولی متولد 1316 خورشیدی روز جمعه 1390/09/18در 74 سالگی از میان ما رفت ، مرگ او خلایی است جبران ناپذیر برای شعر خوزستان.

درگذشت او را به همه ی اهل قلم خوزستان تسلیت می گوییم.

با هم شعر از او می خوانیم.

                                       " آرش دیگر"
شبی سرد وُ زمستان بود
برف می بارید
وَ آن شب کودکِ من
- در میان ِ بستر ِ خود ،
- خواب می رفت.
من برایش قصه می گفتم:
از زمستان های ِ سخت
شکل پیچک های ِ تابیده به زور ِ هم
- برایش نقل می کردم.
با سخن نقش آفریدم
داستان ِ زندگی را ساختم زیبای ِ زیبا
شاه بیتِ کودکان ِ پاپتی را نقل کردم:
رنج بردن ، غصه خوردن ، از ستم ها سخت لرزیدن ،
- ز بیدادِ َبدان بر خویش پیچیدن
شب سکوتِ طمطراق آمیز ِ خود را در فضای ِ شهر ِ ما گسترد و ،
- کم کم کودکِ من خواب شد،
افسانه ها پایان گرفت و
- شعر تنها ماند
شبی دیگر
سخن هایی دگر آغاز کردم
رستم و روئین تنی دیگر
اهورایی دگر ، اهریمنی دیگر ،
خدا یک نامه ای دیگر،
وَ هم فردوسی دیگر
- برایش ساختم
تا آرشی دیگر بسازم.
در شبی دیگر که آهنگی رسا تر داشت افکارش
ز مکتب های سخن گفتم
دیالکتیک را تشریح کردم
خلق از نو آفریدم
انقلاب دیگری را ساختم
- تا آرشی دیگر بسازم
سال ها بگذشت و من فرتوت گشتم
او ، به قانون ِ شدی هم گشت آرش
من َکمانش داده بودم از خِرَد
تیرش ز دانش
ترکش از اندیشه های ِ تابناکِ دادخواهی
تا که فردا بر سَر ِ البرز
فردایی دگر
تاریخ دیگر را بسازد.
لیک چون فردا برآمد
آرش ِ من چیز دیگر بود
آسان بر سر ِ البرز ِ کوه آمد
پر از اندیشه و دانش
- ولی بیگانه از ایمان ِ آرش بود.
بجای ِ شهرهای ِ دور مرز ِ دورتر
چشم افکند بر دامان ِ هامون
تا برای ِ حفظ بودن
این شدن را باز دارد
بهرِ عشرت خانه ی ِ خود
خانه های ِ کودکانه پاپتی را تنگتر سازد
صدای ِ اعتراض می آمد
نمی خواهیم
نمی خواهیم
نمی خواهیم
تو آرش هم ،
تفنگِ خویش را بگرفت
زانو زد
وَ بر خلقی که پیش از آن
از آن ِ خویش می دانست
- آتش کرد
صداهای ِ چرا برخاست!؟؟
آرش نیز آتش کرد
آتش کرد
آتش کرد
صداها در گلو خشکید
سکوتِ مرگ جاری شد...
وَ تنها گاه گاهی ، هم- صدای ِ پای ِ مردم بود
- که می رفتند
- بی آرش
دوباره برف می بارید
زمستان بود وُ سرما بود
آرش نیز تنها بود
- که لای ِ برف ها گم شد.
دوباره برف می بارید
- برف می بارید
- برف می بارید
برف
می
با
رید.
نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 11:24 |  لینک ثابت   • 

جمعه بیست و نهم مهر 1390

خطر قومگرائي (حذف نام بختياري)

 


آقاي مهرداد جمالي  در تاريخ12/۷/۹۰دروبلاگ خود گزارش ميدهد

در استان چهارمحال و بختیاری چه خبر است؟ متاسفانه در این استان شاهد خطر روزافزون قومگرایی حتی در ادارات دولتی هستیم.

یکی از وبلاگنویسان چهارمحال و بختیای می نویسد: «چند وقت پیش که به اداره مالیات شهرکرد جنب بیمارستان برای ثبت اظهارنامه مالیاتی رفته بودم، در آنجا برگه هایی دیدم که شهروندان را تشویق می کرد که برگه های اظهار نامه را به صورت الکترونیکی و از طریق سایت اینترنتی ارسال کنند. آدرس سایت اینترنتی اداره مالیات استان چهارمحال و بختیاری این بود:

www.intamedia.ir/chaharmahal

در این آدرس، اسم استان به صورت «چهارمحال» ذکر شده و کلمه بختیاری از آن حذف شده است. این موضوع باعث تعجم شد و به شوخی و مزاح به یکی از کارمندان اداره مالیات شهرکرد گفتم که «ظاهراً ما بختیاری ها نباید مالیات بدهیم چون سایت اداره مالیات، ما را از نام استان حذف کرده است!»

مشاهده وبلاگ این هموطن انگیزه ای شد تا آدرس بقیه وبسایتهای دولتی را بررسی کنیم. متاسفانه مشاهده کردیم که از کلمه بختیاری و حتی از حروف اختصاری آن استفاده نکرده اند. اما واقعاً چرا کلمه بختیاری در این سایت های دولتی حذف شده است؟ درست است که نام استان طولانی است ولی چرا همیشه این کلمه "بختیاری" است که باید حذف شود؟! چرا راه حلی برای این امر اندیشیده نمی شود؟ الان برخی وبسایتهای دولتی از حروف اختصاری chb یا cb بعنوان علامت اختصاری چهارمحال و بختیاری استفاده می کنند. نمی گوییم استفاده از علامت اختصاری chb یا cb یک پیشنهاد کارشناسی شده و دقیق و بهترین گزینه است ولی لااقل توهینی به اقشار جامعه نکرده است. چرا مسئولان استان یک جلسه هم اندیشی هرچند مختصر برای حل این مشکل برگزار نمیکنند تا همه وبسایت های دولتی از یک رویه سالم و غیر توهین آمیز پیروی کنند؟ چرا با کسانی که ترجیح می دهند با کمترین بهانه ای نام "بختیاری" را حذف کنند، برخورد نمیشود؟

موضوع حذف نام "بختیاری"، در جاهایی غیر از وبسایت های ادارات هم به چشم می خورد؛ یکی از وبلاگنویسان که ساکن استان چهارمحال و بختیاری است، در این باره نوشته است: «در استان ما برچسب های معاینه فنی که بر روی خودروهای دوگانه سوز نصب می شود، ضمن ترسیم نقشه استان، فقط نوشته اند چهارمحال! برچسب هایی که باید چند مرحله را طی کنند تا مجوز چاپ و استفاده را بگیرند، چگونه نام کامل و درست استان را بر خود ندارند؟ اخیراً هم نیروی انتظامی و سپس برخی نهادهای دیگر بر روی تمام خودروهای اداری و تمام برگه هایشان می نویسند استان چ و ب».

متاسفانه گسترش عنوان مجعول «استان چوب» هم معضلی شده است. این عنوان ساختگی در حال تبدیل به یک عنوان شایع است. شهروندان از خود می پرسند مگر چه می شود اسم استان را با احترام بنویسند؟ استان چوب هم شد اسم؟ اسم استان ما چهارمحال و بختیاری است نه استان چوب! شهروندان استان چهارمحال و بختیاری از خود می پرسند آیا تعمدی در کار است؟ آیا موج خطرناک قومگرایی در ادارات ریشه دوانده است؟ همچنین بارها در شبکه سیمای استانی می شنویم که بعضی مدیران استان در صحبتها و سخنرانی هایشان از گفتن نام کامل استان و کلمه بختیاری ابا دارند و همیشه می گویند استان چهارمحال! در این شرایط که دلسوزان نظام به فکر کاهش تنش ها و رفع مشکلات هستند، فردی به نام « اردشیر . الف » با استفاده از حسن ظن مدیران ارشد استان و آشفته بازار حاکم بر فرهنگ کشور، عملاً خواسته قدیمی انگلیسیها در تفرقه افکنی بین مردم را زنده کرده و با انتشار دیدگاه های غیر علمی خود و ایجاد تقابل بین بختیاری و چهارمحالی (از جمله جعلیاتی که راجع به «نام جای» های استان منتشر ساخته است) خواسته یا ناخواسته موجب پاشیدن بذر نفاق و اختلاف بین اقشار مختلف جامعه و تحریک آنان علیه یکدیگر شده بی آنکه مدعی العموم سراغی از وی بگیرد. موضوع وقتی ملموس تر می شود که می بینیم با چنین افرادی برخورد نمیشود و حتی مشاهده می کنیم بیشتر سایتهای دولتی استان که با بودجه عمومی کشور اداره می شوند نیز کلمه بختیاری و حتی حروف اختصارش را حذف کرده اند.

شاید در وهله اول گفته شود که اسم استان طولانی است و این باعث حذف بختیاری شده است ولی اکثریت مردم این استان که بختیاریها هستند ازخود می پرسند چرا همیشه نام ما حذف می شود؟ اساساً در گذشته به این خطه بختیاری یا «بختیاری و محال اربعه» گفته می شد.

بهتر است جناب آقای استاندار و برخی مدیران پر مشغله که بی شک فرصت کافی برای مطالعه تاریخ استان را نداشته اند، بدانند که اولین بار که فرمانداری کل در این منطقه تشکیل شد، نام «فرمانداری کل بختیاری» را بر خود داشت. سپس در ادامه سیاست های بختیاری ستیزی در دوره رضاشاه و فرزندش محمدرضاشاه که ترجمه فرامین تفرقه افکنانه انگلیس بود، فرمانداری کل بختیاری به «فرمانداری کل بختیاری و چهارمحال» تبدیل شد. (کلمه چهارمحال ترجمه فارسی محال اربعه بود که آن زمان شایع بود زیرا رضاشاه مایل بود استفاده از نامهای عربی را به حداقل برساند ولی اگر چه کلمه اربعه ذکر نشد بازهم کلمه عربی محال در این نام باقی ماند) و سپس در ادامه سیاست های آنها، کلمه بختیاری به آخر رفت و کلمه چهارمحال به ابتدای نام استان نقل مکان کرد و شد «استان چهارمحال بختیاری». سپس یک واو ناقابل هم به وسط این دو کلمه اضافه شد و نام استان به «چهارمحال و بختیاری» تبدیل شد تا تفرقه افکنی رضاشاه انگلیسی و فرزندش تکمیل شود و به زعم انگلیس، شکافی بین این دو قشر استان ایجاد شود. این سیاست انگلیس بوده و هست. و بررسی آن فرصت دیگری را می طلبد.

شهروندان استان به خوبی به یاد دارند که سالها قبل وقتی که بعضی مسئولین استان درصدد تغییر نام استان بودند، به بهانه های واهی می خواستند کلمه بختیاری را حذف کنند که البته با واکنش مردم موفق نشدند. ولی به نظر می رسد این امر با نوعی لجبازی و قومگرایی خطرناک در برخی اداراترخنه کرده و همچنان به جلو می آید.

تعدادی از وبسایت های دولتی استان چهارمحال و بختیاری که عملاً کلمه بختیاری را حذف کرده اند، به اطلاع هموطنان گرامی میرسد. شایان ذکر است که تمام این سایتها دولتی بوده و گستره ای استانی دارند و مربوط به کل این استان هستند که نام رسمی اش «چهارمحال و بختیاری» است.

www.intamedia.ir/chaharmahal
سازمان امور مالیاتی استان

http://www.chaharmahalmet.ir
اداره هواشناسي استان

http://www.chaharmahal-maskan.ir
سازمان مسکن و شهرسازي استان

http://chaharmahal.mim.gov.ir
پورتال سازمان صنايع و معادن استان

http://www.shahrekordpl.ir
اداره کل کتابخانه هاي عمومي استان

http://charmahal.areo.ir
مرکز تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي استان

http://www.charmahalprisons.ir
اداره کل زندانها و اقدامات تاميني وتربيتي استان

http://www.charmahal.beest.ir
سازمان بسيج دانش آموزي و فرهنگيان استان

http://www.chaharmahal.frw.org.ir/
اداره کل منابع طبيعي و آبخيزداري استان

http://www.charmahal.rmto.ir
سازمان حمل و نقل و پايانه ها استان

http://www.tci-chaharmahal.ir
مخابرات استان

http://www.shahrkord.post.ir
اداره کل پست استان

http://www.shkcustoms.ir
اداره کل گمرک استان

http://chaharmahal.mim.gov.ir
سازمان صنایع و معادن استان

http://chsnews.ir
سازمان بسيج دانشجويي استان

http://chaharmahal.agri-eng.com
سازمان نظام مهندسي کشاورزي و منابع طبيعي استان

http://ctvto.ir/default.aspx
اداره کل آموزش فنی و حرفه ای استان

http://chaharmahal.kanoonparvaresh.com
کانون پرورش فکری کودک ونوجوان استان

http://chaharmahal.nezam.ir
سازمان نظام مهندسی ساختمان استان

گفتنی است حذف نام بختیاری بعنوان نام گروه جمعیتی عمده ساکن این استان، تاکنون هیچگونه واکنشی از سوی مسئولان سیاسی و امنیتی استان در پی نداشته است. حال آنکه ادامه این روند امنیت استان را به خطر انداخته و انتظار می رود استاندار محترم به عنوان نماینده رئیس جمهور و رئیس شورای تأمین استان، مراتب را کتباً به همه ادارات تذکر دهد که نام استان را کامل و درست بنویسند و قومگرایی نکنند.

اميدوارم  آنگونه كه در گزارش فوق آمده مسئولين محترم چهارمحال و بختياري منظور خاصي نداشته باشند و جانب احتياط را رعايت كنند وموجب اختلافات قومي درمنطقه خود نباشند

 

نوشته شده توسط جلال اسفندیاری غریبوند در 20:22 |  لینک ثابت   • 
مطالب قدیمی‌تر